Santorini Radio Top Melody 104.9 FM Radio

1.  Ζούμε στα σπλάχνα ενός πολιτικού θρίλερ. Μοιάζει κάπως με σινεμά. Λίγο κανείς να ξεχαστεί θα νομίσει ότι παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα ένα σκληρό πολιτικό θρίλερ. Μόνο που δεν είναι κινηματογράφος και μυθοπλασία. Είναι η ίδια η ζωή. Κι είμαστε εμείς που πρωταγωνιστούμε. Περικυκλωμένοι από αχαλίνωτα ψέματα και μισές αλήθειες, είμαστε εμείς με γερτούς ώμους – ακόμη δε μπορούμε να το πιστέψουμε το χάλι μας. Δε θέλω να πάρω στο λαιμό μου κι εσάς. Μιλώ για μένα. Δε μπορώ να το χωνέψω πώς φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Το φυσάω και δεν κρυώνει. Και το κυριότερο δεν καταλαβαίνω ποιος φταίει. Read the rest of this entry →

Αυτές τις μέρες καλούμαστε όλοι να αξιολογήσουμε και να ανασύρουμε ξεχασμένες αξίες.

Καλούμαστε να δούμε τα πράγματα γύρω μας από μια άλλη οπτική γωνία, αυτή του σκεπτόμενου πολίτη, να διώξουμε μακριά το εφήμερο, ευτελές πρότυπο και να επικεντρωθούμε στην ουσία της ύπαρξη μας, φιλοσοφώντας γενικότερα τη ζωή, αναζητώντας τον πραγματικό εαυτό μας και  κοιτάζοντας γύρω μας.  Τότε μόνο θα σταματήσουν να τρέχουν όλα με ιλιγγιώδη ταχύτητα  και θα αντιληφτούμε  ότι το κυνήγι του θησαυρού ήταν ένα φάντασμα, μια απάτη, μια ομιχλώδες κατάσταση που την είχαμε υπερεκτιμήσει.  Αυτό το τέρας της επιπολαιότητας, μας είχε καταπιεί και μας είχε μεταφέρει σε ένα νεφέλωμα που όλα ήταν εφήμερα ψεύτικα και χωρίς ουσία. Read the rest of this entry →

Ο θάνατος προ των πυλών λυτρώνει το μυαλό από τα μικρά καθημερινά σταυροδρόμια και τοποθετεί τη σκέψη σε άλλη διάσταση, απαλλαγμένη από τα βάσανα της απλή  ζωής, που κρύβει  παγίδες.  Αν δεν αναγνωρίσουμε έγκαιρα τα σημάδια του εφήμερου δρόμου  θα καταλήξουμε να χάσουμε τη πυξίδα μας και να σκορπίσουμε το δώρο μας στους ανέμους του εγωισμού . Read the rest of this entry →

Στα πλαίσια του Δι-ιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Πρόληψη και Διαχείριση Φυσικών Καταστροφών», το Τμήμα Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Ε.Κ.Π.Α,  θα πραγματοποιησεί άσκηση υπαίθρου στη Σαντορίνη στις 10,11,12,13 Μαϊου 2011. Στην άσκηση αυτή συμμετέχει και η Θηραία Δρ. Γεωλογίας  Ευη Νομικού – Πετίνη . Read the rest of this entry →

Την Πέμπτη 27/01 με πρωτοβουλία του Αντιδημάρχου κου Γιάννη Αργυρού, οργανώθηκε συνάντηση –συζήτηση για τον Τουρισμό και την συμμετοχή της Σαντορίνης στις επόμενες Διεθνείς Εκθέσεις στο Μιλάνο και στο Βερολίνο.
  Παρευρέθησαν εκπρόσωποι από όλα σχεδόν τα επαγγελματικά σωματεία, καθώς και ιδιώτες, που εμπλέκονται με τον Τουρισμό. Read the rest of this entry →

«Λευτέρης  ξύπνα παιδί μου».  
«Ναι, ναι».
Μουρμούρισε ο μικρός Λευτέρης μέσα στο βαθύ ύπνο του.
«Έλα παιδάκι μου, σήκω».
 Ο Λευτέρης έπαιξε τα μάτια του και κοίταξε γύρω του για να δει που βρίσκετε. Ήταν όνειρο, ήταν αλήθεια, δεν ήξερε.   Σκέφτηκε και κοίταξε γύρω του
« Μα που βρίσκομαι » Μουρμούρισε. 
 Φοβόταν, μα βλέποντας το πατέρα του να σολογάει αισθάνθηκε σιγουριά. Ένιωθε το σώμα του  πιασμένο, πονεμένο και τα γόνατα του τον πόναγαν τώρα θυμήθηκε την προηγούμενη μέρα που είχε πέσει κάτω, όταν τον είχε  κυνηγήσει ένας γερμανός να του πάρει το ψωμί που κρατούσε κάτω από τη μασχάλη του, όμως εκείνος κατάφερε να του ξεφύγει όταν πέρασε μέσα από ένα μικρό άνοιγμα που είχε ένα βομβαρδισμένο σπίτι . Read the rest of this entry →

Η μικρή Ηρώ στάθηκε  μπρος το παράθυρο και κοιτάζει έξω στην αυλή. Στο χεράκι της κρατάει ένα κομμάτι ζύμη και το ζουλάει. Σήμερα έχει έρθει να βοηθήσει τη γιαγιά της να φτιάξουν κουραμπιέδες.
- Δεν βλέπω τίποτα. Μουρμούρισε απογοητευμένη. Και κάθισε πάλι πίσω στην καρέκλα της συνεχίζοντας να πλάθει τον κουραμπιέ που κράταγε στο χεράκι της. Read the rest of this entry →

Διάφανη η πραγματικότητα,  σε ανοιχτό ουράνιο δώρο.

Με φτερούγες ολόλευκες – φωτεινές. Με αίσθημα οριακά ανεκτό.

Στα δέντρα χωρίς ρίζα

Στα φύλλα χωρίς φλέβες

Στο δώρο χωρίς αγάπη.

Αδιάφορη η πορεία κατάρρευσε. Η ύλη σε άγονο,  στείρο έδαφος. Δεν ωφελεί, δεν αναμένεται, απλά το προσπερνάμε ενώ όλο το είναι μας πάλετε. Παλεύει να γαντζωθεί  να ανέβει με κόπο το φράγμα της σιωπής, να το προσπεράσει και πίσω του να μείνει η κατάθλιψη.  Στη χλωμή κίτρινη έρημο. Read the rest of this entry →

« Ανίτα μου ειλικρινά  δε ξέρω τι άλλο να σου πω, λέμε τα ίδια και τα ίδια εδώ και δυο μήνες.»
«Μα δε μπορείς να καταλάβεις ότι τον αγαπάω.» Διαμαρτυρήθηκε.
«Συγνώμη μα αυτό δεν είναι αγάπη, είναι μαζοχισμός. Θεωρώ ότι με τη πρώτη ευκαιρία θα το ξανακάνει.»
Η Ανίτα χαμήλωσε το βλέμμα έπαιξε τα δάχτυλά της νευρικά έπειτα κοίταξε τη φίλη της και της είπε χαμηλόφωνα, σχεδόν ψιθυριστά.
«Ξέρεις. Δεν ήταν η πρώτη φορά που με απάτησε.»
«Τι έκανε λέει;»  Φώναξε η Αμαλία μετανιώνοντας αμέσως για αυτή της την αντίδραση φέρνοντας τα χέρια της στο στόμα και κοιτάζοντας γύρω της να δει αν την είχε ακούσει κάποιος άλλος στο καφέ. Ευτυχώς στο καφέ υπήρχαν δυο κοπέλες  και ένα νέος άντρας στη απέναντι πλευρά.
«Να

.Συνέχισε η Ανίτα. Read the rest of this entry →

Αστεία ιστορία

Νοσοκομείο, στα επείγοντα περιστατικά  

- Παιδάκι μου, δε φταίω. Δε μπορείς να το καταλάβεις;  Ήταν ατύχημα.
- Ναι, ρε μάνα, ατύχημα ήταν να του φέρεις το τηγάνι στο κεφάλι με δύναμη και να πάθει διάσειση ο μπαμπάς.
Ο τηγανοχτυπημένος καθόταν πάνω στο φορείο με τα χέρια σταυρωμένα, και τα πόδια κρεμασμένα να τα κουνάει πέρα δώθε, και  να τους κοιτάζει σαν το ξένο παραμύθι. Από την όψη του καταλάβαινες ότι ο άνθρωπος σίγουρα θα είχε ξεχάσει και το όνομα του. Κατακόκκινος  και με δυο μεγάλα αυτιά θύμιζε κλόουν. 
Read the rest of this entry →